پدر گرامي

هميشه با خود  مي‌گوييم: « انگار همين    ديروز   بود.»

يكي از  روزهاي خوب  خدا : روز  آزمون  ورودي، روز  اوّل مهر ، شروع  سال سوم و  يا . . . فرقي  نمي‌كند. باورش سخت  است: سرعت  گذر  ايّام . انگار همين  ديروز  بود  كه شما  امانتي  به دست  ما سپرديد  و  ما هم او را  به "  دست خدا ".

حالا  با  گذشت  همه‌ي  اين  ساعات  و  روزها  و   سال ‌ها   باور مي‌كنيم؛  باور مي‌كنيم رشد  و  بالندگي او  را  ،   باور مي‌كنيم زيبايي  و    تناوري او   را  ،  چرا نه ؟! كه  ما   با  هم سه زمستان  را  ازسر گذرا نده ايم تا  به بهار رسيديم، با همه ي سختي  و   آساني هايش    ، فراز   و نشيب‌ ها يش  ، تلخي‌  و     شيريني‌ها يش     و    ... .

و به ياد مي‌آوريم همه‌ي آن لحظات را ، كه امروز خاطراتي هستند ريشه دوانده در ذهن باغ و باغبان ، ... تا هميشه. و سال‌هاي بعد كه درختي پر  بار مي‌شود  ،   به خود مي‌ باليم كه سه سال   باغبان   نهال كوچك روح   و جسم او   بوديم.

با سلام

در آخرين جلسه‌ي پدران دانش آموزان سوم راهنمايي

براي آغازي دوباره و نه به نشانه‌ي انجام

روز سه‌شنبه 2/3/91 از ساعت 18 تا 19:30 در سالن آمفي تئاتر مدرسه‌ي راهنمايي

گرد هم مي‌آييم : براي سلامي دوباره و نه به نشانه‌ي وداع.

با تشكرّ